هر ذره‌اى از آن به نقطه اى پرتاب مىشود و اين طوفان گويا كنايه از شيطان است كه در كمين نشسته ! . مسلما كسى كه از آسمان سقوط مىكند ، قدرت تصميمگيرى را از دست مىدهد ، با سرعت و شتابى كه هر لحظه فزونى مىگيرد به سوى نيستى پيش مىرود و سرانجام محو و نابود مىگردد . آرى كسى كه پايگاه آسمان توحيد را از دست داد ديگر نمىتواند زمام سرنوشت خود را به دست گيرد ، و هر چه در اين مسير جلوتر مىرود شتابش در سقوط فزونى مىيابد و سرانجام تمام سرمايه‌هاى انسانى خود را از دست خواهد داد . راستى تشبيهى گوياتر و زنده تر از اين تشبيه براى « شرك » پيدا نمىشود . اين نكته نيز قابل توجه است كه امروز ثابت شده كه انسان در حال « سقوط آزاد » هيچگونه وزنى ندارد ، و لذا براى تمرين حالت بىوزنى براى مسافران فضايى از سقوط آزاد استفاده مىكنند ، حالت اضطراب فوق العاده اى كه انسان در لحظات سقوط پيدا مىكند به علت همين مساله بىوزنى است . آرى كسى كه از ايمان به سوى شرك روى مىآورد و تكيه گاه مستقر و ثابت خود را از دست مىدهد گرفتار چنين حالت بىوزنى در درون روح و جان خود مىشود ، و به دنبال آن اضطراب فوق العاده اى بر وجود او حاكم مىگردد . آيه بعد بار ديگر يك جمع بندى روى مسائل حج و تعظيم شعائر الهى كرده مىگويد : « مطلب چنين است كه گفته شد » ( ذلك ) . « و هر كس شعائر الهى را بزرگ دارد و به نشانه‌هاى آئين خدا و پرچمهاى اطاعت او ، احترام بگذارد اين از تقواى دلها است » ( * ( وَمَنْ يُعَظِّمْ شَعائِرَ اللَّه فَإِنَّها مِنْ تَقْوَى الْقُلُوبِ ) * ) . « شعائر » جمع « شعيره » به معنى علامت و نشانه است ، بنا بر اين « شعائر